Graaf Lambert I van Leuven

Mannelijk 952 - 1015  (63 jaar)


Persoonlijke informatie    |    Aantekeningen    |    Gebeurteniskaart    |    Alles    |    PDF

  • Naam Lambert I van Leuven 
    Titel Graaf 
    Roepnaam met de Baard 
    Geboren 952  Leuven, Belgie, , Vindt alle personen met gebeurtenissen op deze locatie 
    Geslacht Mannelijk 
    Begraven 1015  Nivelles, Belgie, , Vindt alle personen met gebeurtenissen op deze locatie 
    Overleden 12 sep 1015  Florennes, Philippeville, Namur, Belgium Vindt alle personen met gebeurtenissen op deze locatie 
    Persoon-ID I3722  pijlmansamen | , Direct verwantschap met Karel de Grote. Via Koolbergen
    Laatst gewijzigd op 21 jun 2020 

    Vader Reinier III van Henegouwen,   geb. 0920,   ovl. 0973  (Leeftijd ~ 53 jaar) 
    Verwantschap geboorte 
    Moeder Adele van Dagsburg van de Nordgau,   geb. 0927,   ovl. 0965  (Leeftijd ~ 38 jaar) 
    Verwantschap geboorte 
    Getrouwd 0947 
    Aantekeningen 
    • Reinier was gehuwd met Adela van Leuven (ca. 930 - 961). Reinier en Adela hadden twee zoons:
      - Reinier IV
      - Lambert I van Leuven
      Nazaten van Reinier III brachten het in de elfde eeuw tot graven van Brabant en Henegouwen.
    Gezins-ID F3661377587  Gezinsblad  |  Familiekaart

    Gezin Gerberga van Lotharingen (Lorraine),   geb. 0975,   ovl. 1019, Nivelles, Belgie, , Vindt alle personen met gebeurtenissen op deze locatie  (Leeftijd ~ 43 jaar) 
    Aantekeningen 
    • Lambert I van Leuven (geboren in België rond 950, stierf in Florennes, België op 12 september 1015) was de eerste graaf van Leuven. Hij werd gedood door Godfrey II, hertog van Neder-Lotharingen, in strijd met de claim van Godfrey op de graaf van Verdun. Hij was de zoon van Regnier III, graaf van Henegouwen en Adela, broer van Reginar IV, graaf van Mons, echtgenoot van Gerberga in Neder-Lotharingen, en vader van Hendrik I van Leuven en Lambert II van Leuven samen met Matilda van Leuven (Maud).


      Hij was een zoon van Reinier III van Henegouwen en Adela van Leuven.[1] Samen met zijn broer Reinier zou hij door aartsbisschop Bruno de Grote verbannen zijn geweest. Na de dood van keizer Otto I keerden ze terug om het kasteel van "Bussud" (Bossut?) te belegeren, maar werden verslagen en opnieuw verbannen door keizer Otto II.[2] In 973 zouden beide broers zijn teruggekeerd om Werner en Reinout, die hun vaders land in bezit hadden genomen, te bestrijden en te doden.[3] In 976 deden Reinier en Lambert een tweede poging om hun bezittingen te heroveren. Ze werden op 19 april 976 verslagen bij Bergen maar kregen toen wel hun graafschappen van de koning terug. Lambert werd graaf van Leuven.[4] Ook uit een andere bron weten we dat in 977 de zonen van Reinier III terug waren in hun vaderland.[5] Door Lamberts huwelijk met Gerberga (in 991 of later), dochter van hertog Karel van Lotharingen, kwam hij in het bezit van het graafschap Brussel.[6]

      In 1003 wordt Lambert voor het eerst vermeld als graaf van Leuven, ter gelegenheid van zijn aanduiding als voogd over de abdij van Nijvel.[7] Hij verwierf ook de voogdij over de abdij van Gembloers. Door dit voogdijschap moest hij instaan voor de bescherming van de abdijen, maar anderzijds verkreeg hij ook de territoriale controle over de uitgestrekte abdijdomeinen. In 1005 steunde Lambert Boudewijn IV van Vlaanderen in diens pogingen om het markgraafschap Valencijn te veroveren. In 1007 wordt vermeld dat graaf Lambert terug in de gratie is gekomen bij keizer Hendrik II.[8] In 1012 benoemde de keizer Godfried de Kinderloze tot hertog van Neder-Lotharingen. Dit was tegen de zin van Lambert die deze functie zelf begeerde. Deze toewijzing bracht Lambert openlijk in conflict met de graven van de Ardennen. Het kwam zelfs zover dat Godfried de stad Leuven belegerde maar hij moest die onderneming zonder succes opgeven.

      Lambert kwam daarna in botsing met Balderik van Loon, bisschop van Luik. Deze had besloten een burcht te bouwen te Hoegaarden. Dit was niet naar de zin van Lambert I, die de burcht als een bedreiging beschouwde. Toen de bisschop weigerde de bouwwerken stop te zetten, deed Lambert een inval in het Luikse gebied. De bisschop wist slechts met toegevingen zijn vazallen ertoe te bewegen hem bij staan in de strijd, maar in 1013 werd die te Hoegaarden dan toch beslecht. Mede door desertie van een deel der Luikse troepen wist Lambert de bisschop een bloedige nederlaag toe te brengen. Deze overwinning stelde Lambert in staat ook het graafschap Bruningerode (ten zuidoosten van het graafschap Leuven) te annexeren. In 1015 kwam het opnieuw tot een conflict met hertog Godfried. Lambert trok samen met zijn broer Reinier tegen hem op, maar sneuvelde bij Florennes (1015).[9]

      Om de vrede te herstellen tussen de Reiniers (graven van Leuven en Bergen) en het huis van Verdun werden huwelijksallianties aangegaan. Lambert II Balderik van Leuven huwde Oda van Verdun (dochter van Gozelo I van Verdun), en Reinier V van Bergen trouwde met een dochter van Herman van Ename (die omstreeks die tijd graaf van Brabant was).

      De kroniekschrijvers schetsen een zeer negatief beeld van de oorlogszuchtige Lambert I. Ze verwijten hem geen respect te hebben voor vrouwen, kinderen en heiligdommen. Niet alleen dankzij de Karolingische bruidsschat van zijn echtgenote Gerberga (het graafschap Brussel), maar ook door geweld en intriges wist hij zijn territorium uit te breiden.

      Huwelijk
      Uit zijn huwelijk met Gerberga van Neder-Lotharingen ontsproten vier kinderen:

      Hendrik I van Leuven, oudste zoon en opvolger van Lambert I
      Lambert II Balderik van Leuven, gehuwd met Oda van Verdun
      Reinier van Leuven, gehuwd met een dochter van Boudewijn IV van Vlaanderen
      Mathilde van Boulogne, gehuwd met Eustaas I van Boulogne
      https://nl.wikipedia.org/wiki/Lambert_I_van_Leuven
    Kinderen 
    +1. Graaf Reinier Brunegeruz Van Leuven,   geb. 1040, Leuven, Belgie, , Vindt alle personen met gebeurtenissen op deze locatie,   ovl. ca. 1077, Maastricht Vindt alle personen met gebeurtenissen op deze locatie  (Leeftijd 37 jaar)
    Laatst gewijzigd op 21 jun 2020 
    Gezins-ID F2992702582  Gezinsblad  |  Familiekaart

  • Gebeurteniskaart
    Link naar Google MapsGeboren - 952 - Leuven, Belgie, , Link naar Google Earth
    Link naar Google MapsBegraven - 1015 - Nivelles, Belgie, , Link naar Google Earth
    Link naar Google MapsOverleden - 12 sep 1015 - Florennes, Philippeville, Namur, Belgium Link naar Google Earth
     = Link naar Google Earth 

  • Aantekeningen 
    • Lambert I van Leuven (geboren in België rond 950, stierf in Florennes, België op 12 september 1015) was de eerste graaf van Leuven. Hij werd gedood door Godfrey II, hertog van Neder-Lotharingen, in strijd met de claim van Godfrey op de graaf van Verdun. Hij was de zoon van Regnier III, graaf van Henegouwen en Adela, broer van Reginar IV, graaf van Mons, echtgenoot van Gerberga in Neder-Lotharingen, en vader van Hendrik I van Leuven en Lambert II van Leuven samen met Matilda van Leuven (Maud).

      Graaf van Leuven vanaf 994, Graaf van Brabant, erfdochter Matilda trouwde Eustache, Graaf van Ponthieu & Boulogne, Graaf van Leuven van 976 - 1015
      Huwelijk Huwelijk met: BNPVX73 Gerberga Karel (975-) van Leuven-von Niederlothringen
      Ongeveer 991
      Meuse, Lorraine, France
      Overlijden 12 sep 1015
      Florennes, Philippeville, Namur, Belgium (Killed in Battle)
      Begrafenis Couvent de Nivelles, Liege, Belgium
      https://www.myheritage.nl/research/collection-1/myheritage-stambomen?s=72643881&itemId=300453251-1-520794&action=showRecord&recordTitle=Lambert+I+%28955-%29+%28de+Baard%29+van+Leuven+%28de+Louvain%29
    • Lambert I, bijgenaamd met de Baard (ca. 950 – Florennes, 12 september 1015), was de oudste met zekerheid bekende graaf van Leuven en stamvader van de Leuvense gravendynastie.
      https://nl.wikipedia.org/wiki/Lambert_I_van_Leuven

      Hij was een zoon van Reinier III van Henegouwen en Adela van Leuven.[1] Samen met zijn broer Reinier zou hij door aartsbisschop Bruno de Grote verbannen zijn geweest. Na de dood van keizer Otto I keerden ze terug om het kasteel van "Bussud" (Bossut?) te belegeren, maar werden verslagen en opnieuw verbannen door keizer Otto II.[2] In 973 zouden beide broers zijn teruggekeerd om Werner en Reinout, die hun vaders land in bezit hadden genomen, te bestrijden en te doden.[3] In 976 deden Reinier en Lambert een tweede poging om hun bezittingen te heroveren. Ze werden op 19 april 976 verslagen bij Bergen maar kregen toen wel hun graafschappen van de koning terug. Lambert werd graaf van Leuven.[4] Ook uit een andere bron weten we dat in 977 de zonen van Reinier III terug waren in hun vaderland.[5] Door Lamberts huwelijk met Gerberga (in 991 of later), dochter van hertog Karel van Lotharingen, kwam hij in het bezit van het graafschap Brussel.[6]

      In 1003 wordt Lambert voor het eerst vermeld als graaf van Leuven, ter gelegenheid van zijn aanduiding als voogd over de abdij van Nijvel.[7] Hij verwierf ook de voogdij over de abdij van Gembloers. Door dit voogdijschap moest hij instaan voor de bescherming van de abdijen, maar anderzijds verkreeg hij ook de territoriale controle over de uitgestrekte abdijdomeinen. In 1005 steunde Lambert Boudewijn IV van Vlaanderen in diens pogingen om het markgraafschap Valencijn te veroveren. In 1007 wordt vermeld dat graaf Lambert terug in de gratie is gekomen bij keizer Hendrik II.[8] In 1012 benoemde de keizer Godfried de Kinderloze tot hertog van Neder-Lotharingen. Dit was tegen de zin van Lambert die deze functie zelf begeerde. Deze toewijzing bracht Lambert openlijk in conflict met de graven van de Ardennen. Het kwam zelfs zover dat Godfried de stad Leuven belegerde maar hij moest die onderneming zonder succes opgeven.

      Lambert kwam daarna in botsing met Balderik van Loon, bisschop van Luik. Deze had besloten een burcht te bouwen te Hoegaarden. Dit was niet naar de zin van Lambert I, die de burcht als een bedreiging beschouwde. Toen de bisschop weigerde de bouwwerken stop te zetten, deed Lambert een inval in het Luikse gebied. De bisschop wist slechts met toegevingen zijn vazallen ertoe te bewegen hem bij staan in de strijd, maar in 1013 werd die te Hoegaarden dan toch beslecht. Mede door desertie van een deel der Luikse troepen wist Lambert de bisschop een bloedige nederlaag toe te brengen. Deze overwinning stelde Lambert in staat ook het graafschap Bruningerode (ten zuidoosten van het graafschap Leuven) te annexeren. In 1015 kwam het opnieuw tot een conflict met hertog Godfried. Lambert trok samen met zijn broer Reinier tegen hem op, maar sneuvelde bij Florennes (1015).[9]

      Om de vrede te herstellen tussen de Reiniers (graven van Leuven en Bergen) en het huis van Verdun werden huwelijksallianties aangegaan. Lambert II Balderik van Leuven huwde Oda van Verdun (dochter van Gozelo I van Verdun), en Reinier V van Bergen trouwde met een dochter van Herman van Ename (die omstreeks die tijd graaf van Brabant was).

      De kroniekschrijvers schetsen een zeer negatief beeld van de oorlogszuchtige Lambert I. Ze verwijten hem geen respect te hebben voor vrouwen, kinderen en heiligdommen. Niet alleen dankzij de Karolingische bruidsschat van zijn echtgenote Gerberga (het graafschap Brussel), maar ook door geweld en intriges wist hij zijn territorium uit te breiden.




      Uit zijn huwelijk met Gerberga van Neder-Lotharingen ontsproten vier kinderen:

      Hendrik I van Leuven, oudste zoon en opvolger van Lambert I
      Lambert II Balderik van Leuven, gehuwd met Oda van Verdun
      Reinier van Leuven, gehuwd met een dochter van Boudewijn IV van Vlaanderen
      Mathilde van Boulogne, gehuwd met Eustaas I van Boulogne


    • LAMBERT [I], son of REGINAR [III] Comte de Hainaut & his wife Adela [von Dachsburg] ([950-killed in battle Florennes 12 Sep 1015). The Annales Hanoniæ name "Lambertus…comes Lovaniensis" as son of "Rignerii comitis Montensis"[26]. The Gesta Episcorum Cameracensium records that "Rainerus atque Lantbertus, filii…Raineri", who had been banished by "archiepiscopus Bruno", returned to their father's lands after the death of Emperor Otto I and besieged "super Hagnam fluvium castrum Bussud", but that Emperor Otto II ordered their exile again[27]. The Annales Leodienses, Floressienses et Marchianenses record that "Raginerus et Lantbertus" (sons of Reginar [III] Comte de Hainaut) returned from exile in 973 and killed "Guarnero et Rainaldo", who occupied their father's county, "apud Perronam" and besieged "super Hagnam fluvium castello Buxude"[28]. Thietmar records that "Lantbertus, Reinherii filius…cum fratre…Reingerio" killed "Wirinharium et eius germanum Reinzonem"[29]. Sigebert's Chronica records that in 977 "filii Ragineri" were "in terra partum suorum relocati"[30], which presumably marked the beginning of their rehabilitation. He established himself as LAMBERT [I] "le Barbu" Comte de Louvain. He is named "comite Lovaniæ Lantberto" in a charter dated 1003[31]. The Annales Colonienses specify that "Lambertus comes" returned to favour with Heinrich II King of Germany in 1007[32]. The Gesta Episcoporum Cameracensium records the death in battle of "Lantbertus comes" at Florennes[33]. "Lantbertum comitem, filium Ragineri Longicolli" is named in the Gesta of Gembloux Abbey when recording his death in battle at Florennes against "Godefridum ducem"[34], although the reference to "Ragineri Longicolli" is anachronistic.

      m (991 or after) GERBERGA, daughter of CHARLES Duke of Lower Lotharingia [Carolingian] & his wife Adelais de Troyes ([975]-27 Jan after 1018, bur Nivelles). The Genealogica comitum Buloniensium records that "Karolus dux" was father of "Ermengardem et Gerbergam", and that "Gerberga soror Ermengardis" was mother of "Henricum seniorem de Bursella"[35]. The Gesta Abbatem Trudonensium names "Gerbergam, filiam Karoli ducis Lotharingie" as wife of "Lambertus filius Reyneri comitis Montensis", specifying that Brabant (including Louvain and Brussels) was her dowry[36]. The Annales Hanoniæ name "Gebergam filiam Karoli ducis Lotharingie" as wife of "Lambertus…comes Lovaniensis"[37]. "Gerberga" is named as wife of "Lantbertum comitem, filium Ragineri Longicolli" in the Gesta of Gembloux Abbey when recording her husband's death, but her origin is not stated[38]. Sigebert's Chronica records in 977 that "Lantbertus" married "Gerbergam filiam Karoli ducis"[39], but this date must be incorrect. Richer records that "Karolum…cum uxore Adelaide et filio Ludovico, et filiabus duabus, quarum altera Gerberga, altera Adelaidis dicebatur, necnon et Arnulfo nepote" were imprisoned[40]. This suggests that Gerberga was not yet married at that date. The birth date of Gerberga is estimated on the basis of the likely birth date ranges of two of her presumed children by Comte Lambert.

      Comte Lambert [I] & his wife had three children:

      1. HENRI de Louvain ([992/1000]-Brussels murdered 1038 after 5 Aug, bur Nivelles). The Gesta Episcoporum Cameracensium names "Heinricus Lantberti filius"[41]. The Genealogica comitum Buloniensium records that "Gerberga soror Ermengardis" was mother of "Henricum seniorem de Bursella"[42]. The Gesta of Gembloux Abbey records that "filio suo comite Heinrico" supported his mother's donation to Gembloux after the death in battle in 1015 of his father "Lantbertum comitem, filium Ragineri Longicolli"[43]. He succeeded his father in 1015 as HENRI [I] Comte de Louvain. [“Comitibus hiis: Hecelone, Henrico, Gisilberto, Sibodone, Arnulfo” subscribed the charter dated 1029 under which Poppo Archbishop of Trier deplored damage caused to monasteries and donated “ecclesiam Longuion” to the abbey of Notre-Dame-des-Martyrs[44]. It is not certain whether “Henrico” was Henri Comte de Louvain.] The Chronicon Sigeberti records the death in 1038 of "Henricus Lovaniensis Comes" and the succession of "filius eius Otho" who was deprived by "patruus eius Baldricus qui et Lambertus"[45]. m ---. The name of Henri's wife is not known. Henri & his wife had four children:

      a) OTHON (-after 1038). The Chronicon Sigeberti records the death in 1038 of "Henricus Lovaniensis Comes" and the succession of "filius eius Otho" who was deprived by "patruus eius Baldricus qui et Lambertus"[46]. No other information relating to Othon has been found after this date.

      b) ADELAIDE . The Genealogica ex Stirpe Sancti Arnulfi names "Adeleidam, Chunegundem et Adelam" as daughters of "Henricus filius Gerberge"[47].

      c) CUNEGONDE . The Genealogica ex Stirpe Sancti Arnulfi names "Adeleidam, Chunegundem et Adelam" as daughters of "Henricus filius Gerberge"[48].

      d) ADELA . The Genealogica ex Stirpe Sancti Arnulfi names "Adeleidam, Chunegundem et Adelam" as daughters of "Henricus filius Gerberge"[49].

      2.LAMBERT [Baldric] de Louvain (-after 21 Sep 1062, bur Nivelles). The Vita Sanctæ Gudilæ records that "Lambertus…comes" succeeded his brother Henri[50]. He succeeded his brother in 1038 as LAMBERT [II] Comte de Louvain, after depriving his nephew of his rights.

      - see below.

      3. MATHILDE de Louvain ([992/1000]-). The Genealogica comitum Buloniensium records that "Henricum seniorem de Bursella [=filius Ermengardis]" was father of "Lambertum comitem et Henricum fratrem eius et Mathildem sororem eorum", specifying that Mathilde married "comes Eustachius de Bolonia"[51], but this appears to be a confused representation of the situation. The primary source which confirms that Mathilde was the daughter of Comte Lambert [I] has not yet been identified but this is compatible with the chronology. Her birth date range estimated from the estimated date of her parents' marriage and the likely birth date of her eldest son in [1015/20]. This shows that it is chronologically impossible for Mathilde's father to have been the son of Ermengardis of Lower Lotharingia. m EUSTACHE Comte [de Boulogne], son of BAUDOUIN Comte [de Boulogne] & his wife Adelais of Holland (-[1049]). He succeeded in 1042 as Comte de Boulogne.
      http://fmg.ac/Projects/MedLands/BRABANT,%20LOUVAIN.htm#_Toc3790734